من سكوت را دوست دارم بخاطرابهت بی پایانش... فریاد را میپرستم بخاطر انتقام گمگشته در عصیانش ... فردا را دوست دارم بخاطر غلبه اش بر فلك كجمدار... پاییز را می پرستم بخاطر عدم احتیاج عدم اعتنایش به بهار..... آفتاب را دوست دارم بخاطروسعت روحش.. كه شب ناپدید می شود تا ماه فراموش كند حقیقت تلخی را كه از او نور میگیرد زندگی:ایده ال من است ومن آن را تقدیس میكنم به خاطر اینكه روزی هزار بار نابودش می كنند اما هرگز نمی میرد....

سکوت می کنم ...

و زندگی را مزه مزه می کنم ...

من دلم می خواهد تمام رویاها را زنده کنم ...

و در گوش ت زمزمه کنم: این هم یک لیوان آب، باران می آید!

وآنگاه كه سخن باز می ماند موسیقی آغاز می شود
وسكوت به مصابحه فزای ژرف فرزانگی
من پائیزرا دوست دارم به خاطر عشق های نیمه تمامش

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 20 مهر 1388    | توسط: ElHaM No1    |    | نظرات()